Language: PLENDEHU

Opis miejsca turniejowego (wieś Dębno i zamek)

Wieś Dębno w dawnych źródłach historycznych zapisywana jako Dhabno, Dambno, Debno, leży w woj. małopolskim, powiecie brzeskim usytuowana w pobliżu drogi krajowej nr 4 pomiędzy Tarnowem a Brzeskiem. Ta malownicza wieś z ciekawą historią zaklętą w wilgotnych murach średniowiecznych budowli, będąca od XIII w. własnością rycerską a potem szlachecką, jest niewątpliwie miejscem wyjątkowym na turystycznej mapie Polski.

Najstarsze źródło pisane dotyczące dziejów Dębna pochodzi z 1274 roku. Zachowany do dziś dokument, wystawiony przez kancelarię księcia Bolesława Wstydliwego, poświadcza przekazanie dóbr dębińskich komesowi Świętosławowi, potomkowi świetnego małopolskiego rodu Gryfitów. Przez osiem stuleci Dębno pozostawało w posiadaniu możnych rodów, ślady ich obecności zostały utrwalone w dębińskich zabytkach. Unikatowe budowle średniowieczny zamek ( 1480 r.), kościół pw. św. Małgorzaty ( 1504 r.), neogotycka kaplica grobowa Jastrzębskich ( 1906 r.) oraz szereg przydrożnych figur i pomników a także cmentarz z ciekawymi przykładami nagrobków sięgających 1.poł. XIX w., malowniczo usytuowane pośród łagodnych wzniesień i dolinek współtworzą unikatowy krajobraz dawnej Polski. Tu zasłyszeć można żywe do dziś legendy i podania; o wiekowym dębie, od którego wywodzi się nazwa miejscowości , o brawurowej obronie przed Tatarami przez miejscowych chłopów księżnej Kingi, o złych mocach strzegących zamku przed śmiałkami, o pięknej Tarłównie, która oddała życie za swoją niezłomną miłość do biednego pokojowca Janka (o jej złoty warkocz jako najwyższe trofeum turniejowe toczą się potyczki rycerskie).

Zamek w Dębnie usytuowany na sztucznie usypanym wzgórzu w miejscu wcześniejszych założeń z XIII i XIV wieku otoczony niegdyś fosą (dzisiaj suchą), stanowi wspaniałą scenerię rozgrywającego się tu od 15 lat Turnieju O Złoty Warkocz Tarłówny. W ciągu setek lat gród wielokrotnie zmieniał właścicieli. W 1583 został zakupiony przez barona węgierskiego, Ferenca Wesseliniego herbu Leworyb. Na przełomie XVI i XVII wieku posiadłość na krótko trafiła do niemieckiej rodziny Fraksztynów, by w 1630 roku wrócić na następnych trzysta lat w posiadanie polskich rodzin szlacheckich; Tarłów herbu Topór, Lanckorońskich herbu Zadora, Rudnickich herbu Sas oraz Jastrzębskich herbu Ślepowron.

Ta malownicza średniowieczna budowla, która powstała w latach 1470-80 za sprawą kasztelana krakowskiego Jakuba z Dębna herbu Odrowąż uchodzi za perłę polskiej architektury późnego gotyku. Do dzisiaj przetrwała niewiele zmieniona od czasów powstania zachowując pierwotną strukturę murów, dawny układ wnętrz oraz niezwykle efektowną kamieniarkę architektoniczną. Jest jedyną zachowaną siedzibą możnowładczą z końca XV wieku, w której przeważają cechy charakterystyczne dla nowożytnych rezydencji. Jest więc obiektem prekursorskim świeckiej architektury renesansowej w naszym kraju. Na całość założenia składają się cztery budynki skupione wokół trapezoidalnego dziedzińca kryte czterospadowymi dachami, całość założenia otoczona jest XIX wiecznym parkiem krajobrazowym. Od 1978 roku mieści się w niej Muzeum Wnętrz Zabytkowych. Zagospodarowując budowlę podkreślono jej niezwykłe walory historyczne i artystyczne. Pomieszczeniom piętra ( zgodnie z pierwotną funkcją) nadano charakter mieszkalno-administracyjno-reprezentacyjny a w części przyziemia i w piwnicach usługowy i gospodarczy. Sale piętra urządzone są z zachowaniem cech różnych epok, które pozostawiły swe ślady, są to tzw. Sala Rycerska, Kaplica, Komnata Barokowa, Salonik Rokokowy, Sala Koncertowa z ciekawymi instrumentami, służącymi obecnie podczas licznie organizowanych koncertów, a także Sienie zamkowe odzwierciedlające upodobania dawnych właścicieli zamku, eksponujące broń wojenną i myśliwską oraz trofea. Wśród pomieszczeń parteru wyróżnia się Skarbiec z cennymi meblami i licznymi unikatowymi precjozami oraz Kuchnia i Spiżarnia z Apteką wywołujące wśród turystów pozytywne emocje. Stała wystawa Muzeum Zamek w Dębnie posiada również kilka pomieszczeń o walorach dydaktycznych, mieszczą one wystawę o dziejach obiektu i wsi Dębno, prezentują materiały archeologiczne, pokazują fragmenty gotyckiej, renesansowej i barokowej kamieniarki oraz pieców kaflowych z okresu od XV – XX wieku, w tzw. Sali pod Słupem urządzane są wystawy o charakterze czasowym. Muzeum Zamkowe, którego zasadniczą częścią ekspozycji jest kolekcja książąt Sanguszków stale powiększa swe zbiory, spora jej część stanowią dary i  przekazy depozytowe zarówno osób prywatnych jak i instytucji. Niemała ilość muzealiów nabyta została już pod kątem wyposażenia zamku, nierzadko są to obiekty o unikatowej wartości historycznej i artystycznej. Stała wystawa wnętrz zamkowych, wielokrotnie modernizowana na przestrzeni lat nadal będzie podlegać dalszym modernizacjom.




Powrót do góry

O projekcie

Do lipca 2012 roku Muzeum Okręgowe w Tarnowie organizować będzie wydarzenia w ramach projektu „Jesień średniowiecza - wiosna renesansu - cykl wydarzeń kulturalno-naukowych". Jego realizacja możliwa...
czytaj dalej

Interaktywna mapa dojazdu

Zobacz >

Galerie
zdjęciowe

Zapraszamy do działu multimedia

Filmy

Strona zbiera informacje o ciasteczkach (cookies) na potrzeby analizy odwiedzalności serwisu. Korzystając z serwisu zgadzasz się na to. Obsługę ciasteczek możesz wyłączyć w opcjach swojej przeglądarki.